Pracuję w obszarze fotografii analogowej, wykorzystując głównie format małoobrazkowy 35 mm jako podstawowe narzędzie rejestracji. W centrum mojej praktyki znajduje się dokumentowanie miejskiej przestrzeni publicznej oraz jej ciągłych przekształceń — zarówno tych spektakularnych, jak i niemal niezauważalnych. Fotografia to nie tylko analog.
Praca z materiałem światłoczułym jest dla mnie procesem świadomego ograniczenia i uważnej obserwacji. Analogowy zapis traktuję jako formę spowolnienia i koncentracji — narzędzie, które wymusza selekcję i dyscyplinę spojrzenia.
Wcześniejsze doświadczenia w średnim formacie 6×6, realizowane aparatem Pentacon Six TL, poszerzyły moje rozumienie kadru i relacji pomiędzy obrazem a przestrzenią. Obecnie jednak to format 35 mm stanowi podstawę mojej pracy dokumentalnej.
Równolegle coraz częściej sięgam po fotografię mobilną, traktując smartfon jako narzędzie szybkiej rejestracji tego, co w danym momencie przyciąga moją uwagę. Umożliwia mi to natychmiastowe opracowanie i publikację obrazu w przestrzeni cyfrowej — poprzez media społecznościowe, takie jak Instagram czy Facebook, a także na stronie internetowej.
Nie traktuję tego jako odejścia od fotografii analogowej, lecz jako jej uzupełnienie w obszarze komunikacji i rytmu pracy. Świadomie rozszerzam swoje działania poza medium analogowe, ponieważ ograniczenie się wyłącznie do niego nie zawsze pozwala na szybkie dzielenie się zapisem chwili.
Jednocześnie fotografia analogowa pozostaje dla mnie podstawowym i nadrzędnym medium pracy — jego charakter, proces i materialność definiują moje podejście do obrazu i nie ulegają zmianie.
Dobrze napisane. Śledzę bloga i podziwiam za pasje i wytrwałość.